Lewiatan

Leviafan




Opis

Lewiatan to czwarty, ale uznany za najlepszy i najbardziej odważny film fabularny w karierze Andrieja Zwiagincewa, znanego w Polsce z takich filmów, jak: Powrót, Wygnanie i Elena. To współczesny filmowy dramat z elementami czarnej komedii. Ten ciekawy przykład metaforycznej satyry o współczesnej Rosji, pełnej głębokiej ironii jest współczesną wersja Księgi Hioba, nagrodzoną na festiwalu w Cannes w 2014 roku Nagrodą za Najlepszy Scenariusz. Tytuł filmu to świadome nawiązanie do fundamentalnego traktatu filozoficznego Tomasa Hobbesa p.t. Lewiatan, czyli materia, forma i władza państwa kościelnego i świeckiego, albo po prostu Lewiatan, opublikowanego w 1651 roku.

Film zadaje pytanie jak daleko może posunąć się człowiek, wierzący w system, który tak naprawdę nie oferuje ludziom niczego dobrego. Lewiatan konfrontuje widza z odwiecznymi pytaniami na temat życia i śmierci, a jednocześnie pozwala pokazać główną ideę naszych czasów: przetrwanie najsilniejszych, bez względu na cenę. Jest to również kolejna w dorobku Zwiagincewa próba filmowego spojrzenia na społeczno-ekonomiczne zmiany, jakie w ostatnich latach zaszły w Rosji.

Nakręcony w szaro-niebieskiej tonacji, wysmakowany w każdym detalu film prezentuje charakterystyczny dla Zwiagincewa język wyrazu, w którym dużą rolę odgrywają nie tylko słowa, ale przede wszystkim wystudiowane obrazy. Autorem zdjęć jest stały współpracownik reżysera Michaił Krichman, który zdaniem reżysera „ma wyjątkowe oczy, które widzą to, co jest niewidzialne”.

Zdjęcia do filmu, których niebiesko-szara tonacja ma zdaniem operatora symbolizować martwotę współczesnej rosyjskiej duszy, trwały trzy miesiące, od sierpnia do października 2013 roku, a kręcono je w Kirowsku, niedaleko Murmańska. W filmie wykorzystano przepiękną muzykę Philipa Glassa z opery Echnaton, która w doskonały sposób oddaje atmosferę filmu.

Zwiastun i galeria

Recenzja

http://wyborcza.pl/1,75475,17240980,Zlote_Globy_2015__O_czym_jest_rosyjski__Lewiatan__.html